Met ‘De Tuin der Onrusten’ verkent Grace Tjang, vertrekkend vanuit haar eigen traumatische geschiedenis en de emotionele erfenis die ze meekreeg, het verhaal van alle moeders die op verscheurende wijze van hun kinderen zijn losgerukt. Het is een verwijt naar de koloniale geschiedenis die ten grondslag ligt aan dit persoonlijke trauma.

Vertrekkend vanuit de inspiratie van de performatieve installatie ‘MALAM/NIGHT’ uit 2021, maakt Grace Ellen Barkey ‘De Tuin der Onrusten’ een nieuwe dansvoorstelling. ‘MALAM / NIGHT’ begon met haar obsessie om bloemen en planten in haar tuin te filmen tijdens slapeloze nachten. Barkey was afgelopen jaren ernstig ziek en bracht lange tijd door in - zoals ze zelf omschrijft - het schemergebied tussen de voorbijgaande wereld en de echte. De nachten maakten deze wonderlijke tijd nog mysterieuzer. In haar intense observaties van de bloemen verbond ze zich met haar overleden ouders en voorouders. Geboren in Indonesië, zijn deze magische ontmoetingen niet vreemd. De verhalen van haar familie zijn triest en gewelddadig. Elk verhaal verbergt de koloniale geschiedenis en haar wonden. Ze besloot haar nachtvideo’s te combineren met Wayang, het Indonesische schimmenspel.

Voor haar laatste werken besloot Grace haar naam te dekoloniseren en gebruikt ze de naam van haar grootmoeder, Tjang.

Het bijzondere van ‘De tuin der onrusten’ van de in Indonesië geboren Grace Ellen Barkey is dat ze van zo’n particulier verhaal vertrekt, maar dat verdubbelt met beelden, dansen en muziek ontleend aan Indonesische tradities. Haar tragiek komt zo dubbel hard binnen: het is die van één vrouw en één familie, maar ook van een heel volk. Hartverscheurend én hartveroverend. - Pieter T'Jonck (Pzazz)