Home
⪡JanAndGraceSubNav⪢
⪡Index⪢
⪡Review⪢

No Comment focust op de lotsbestemming van vier vrouwen die terugblikken op hun leven, getekend door radicale keuze, geweld, transgressie en verlangen. Op het lijf van de vrouwelijke iconen van Needcompany, Grace Ellen Barkey, Viviane De Muynck en Carlotta Sagna werden nieuwe monologen geschreven door respectievelijk Josse De Pauw, Jan Lauwers en Chuck Mee. Tijen Lawton, zal zoals steeds binnen haar parcours van Needcompany met een duidelijke eigen signatuur een danssolo brengen. Deze wordt gekoppeld aan een muzikale creatie waarvoor de andere drie protagonisten hun stemmen verlenen en waarvoor zes componisten een éénmalige samenwerking aangingen.

De jaren dat ik alleen was en men mij voor gek hield, heb ik veel gevoeld. Het is moeilijk om te voelen als je alleen bent. Maar het is slechts dan dat je de ware dingen voelt. Omdat je ze niet kunt uiten. Omdat ze nooit kunnen gebruikt worden. Omdat medelijden onbestaand is als men alleen is. Omdat zelfmedelijden nutteloos is, niet te gebruiken voor welk doel dan ook.
Bruikbaarheid is het enige criterium.
(Jan Lauwers)

Je kan zeggen,
zoiets doe ik nooit
hoe weet je dat?
je zegt: omdat ik niet zo iemand ben
maar dat weet je niet.
(Charles Mee)

Ik wil wel eens dat de thee uit de teut omhoog loopt. Dat alles plots anders is. De thee uit de teut omhoog. Niet in het kopje. Omhoog. Weg. In een heel ander kopje misschien ergens. Dat alles plots helemaal anders is. Ik hoef niet eens te weten hoé. Anders. Dat is alles. Dat ik naar iets kijk en denk: anders. Naar eender wat…
(Josse De Pauw)