Home
De Tragedie Van Het Applaus – Roubaix (Kunstenaars)

OHNO COOPERATION (BE, 2006) is een splintergroep binnen Needcompany en belichaamt de samenwerking tussen Maarten Seghers en Jan Lauwers als curator- en kunstenaarsduo. Zij nemen de functie van nar ernstig. De nar die alles mocht zeggen tegen de koning, zonder gestraft te kunnen worden. Tot op heden heeft zich dat geuit in het bekijken van, denken over en maken van muziek, beeldend werk en performances: The Grenoble Tapes (2006), O.H.N.O.P.O.P.I.C.O.N.O. (2006), So man, (2007), The OHNO Cooperation Conversation On The O.H.N.O.P.O.P.I.C.O.N.O. 0ntology (2007). Variaties van de installaties en de performances waren reeds afzonderlijk te zien in Temps d’Images (La Ferme du Buisson, 2006), SPIELART (München, 2007), BOZAR (Brussel, 2007). Samen werden deze installaties/performances voor het eerst getoond als an OHNO cooperation evening in künstlerhaus mousontum (Frankfurt) en CAMPO (Gent).
Voor De Tragedie Van Het Applaus - Roubaix nodigen zij een aantal kunstenaars / muzikanten uit en vragen zij zich af waarom popmuziek zich nooit in vraag heeft gesteld. Een tentoonstelling/happening opgebouwd onder hun curatorschap. In deze tentoonstelling brengen zij de werken O.H.N.O.P.O.P.I.C.O.N.O en The OHNO Cooperation Conversation On The O.H.N.O.P.O.P.I.C.O.N.O. 0ntology. Ditmaal wordt de O.H.N.O.P.O.P.I.C.O.N.O-tent de plek waar alle deelnemende kunstenaars samen muziek maken (OHNO GIGtime).

NICOLAS FIELD (UK/CH, 1975) is geluidskunstenaar en drummer. Hij werkte mee aan diverse projecten van hedendaagse muziek tot jazz, van improvisatie tot elektronica voor dans- en theaterperformances. Daarnaast bouwt hij geluidsinstallaties. Recente samenwerking was er o.m. Buttercup Metal Polish met Alexandre Babel, Phô met Morten J. Olsen & Bjornar Habbestad, Le doigt de Galilee met Jaime Fenelly, The Same Girl met Gilles Aubry. Nicolas was mede-oprichter van N-Collective. Hij werkte samen met o.m. Peeesseye, Damo Suzuki, Otomo Yoshihide Jazz ensemble, Keiji Haino, Antoine Chessex, Æthenor, Jacques Demierre, Michel Doneda, Seijiro Murayama, Rova 4tet, Tom Tlalim, Robert van Heumen en Anthony Pateras en speelde concerten in Europa, Japan, Korea, Australië en USA.
Think Thrice (2008) is een semi-interactieve installatie die als filter werkt, en zo visuele en sonore denkprocessen onthult waar men niet noodzakelijk controle over heeft, of die door anderen gecontroleerd worden.

http://www.myspace.com/buttercupmetalpolish

FRITZ WELCH (USA, 1967) leeft en werkt in Glasgow. Hij is een kunstenaar die zich zowel in het visuele als het muzikale verdiept. Zijn installaties zijn vaak in situ opgebouwd uit muurtekeningen, beelden en geluiden. Daarin brengt hij live performances waarbij hij muziek en geluid gebruikt, gebaseerd op improvisatie. Hij stelde zijn werk reeds tentoon in o.m. Kunsthalle Exnergasse (Wenen), The Drawing Center (New York), Alma Enterprises (Londen) en Transmission (Glasgow). Als muzikant maakt hij deel uit van de bands Peeesseye, Brittle Hammer Trio en Lambs Gamble.  
Brundlefly Soundings Caravan (2009) is “een zelfgenererende overblijfselen-cluster met automatische tekeningen van gestolen klankmijmeringen, sculpturen van bovennatuurlijke entiteiten en het geluid van catharsiaanse ontrafelingen”.

www.humansacrifice.net
www.myspace.com/humansacrificezounds
www.peeesseye.com

 
ROMBOUT WILLEMS (NL, 1953) is muzikant en componist. Hij leeft en werkt in Haarlem. In De Service Garage (Amsterdam) stelde hij onlangs werk tentoon in de groepstentoonstelling Censored Pornography. Hij componeerde o.m. muziek voor verschillende Needcompany producties van Grace Ellen Barkey & Jan Lauwers. Daarnaast doceert hij aan de Gerrit Rietveld Academie en de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten, afdeling Moderne Dans.  
Met de geluidsinstallatie receive-send-receive (2009) creëert Rombout Willems een auditief beeld met feedback, gegenereerd door de aanwezigheid van de toeschouwer.
 
LIQUID ARCHITECTURE (FR, 2003) is de dance rockgroep van Jérôme Sans en Audrey Mascina. Hun muziek staat, sinds haar ontstaan, steeds in permanente dialoog met beeldende kunst, theater, film en mode. Elke verschijning, in de vorm van foto, film, video of concerten wordt gerealiseerd in samenwerking met een welbepaalde artiest. Zo werkten zij reeds samen met Virginie Barré, Fabien Verschaere, Bruno Peinado, Jonas Mekas, Araki, Sam Samore, Matthieu Laurette, Richard Kern en Kader Attia. Voor hun nieuwe album “I Love to Love” werkten zij samen met Thomas Lélu om een visuele beeldentaal te ontwikkelen die overeenstemt met hun muziek, hun esthetiek en hun karakter. Thomas Lélu is kunstenaar en schrijver. Hij nam deel aan verschillende groepstentoonstellingen in o.m. CAPC, Fondation Cartier en museum d’art moderne de la ville de paris. Zijn recentste roman Le Parisien verscheen in september 2009 bij Editions Flammarion.
Met het werk Broadcast Your Life (2009) wordt het publiek uitgenodigd om een eigen clip te maken.

www.myspace.com/liquidarchitecture

EGILL SÆBJÖRNSSON (IS, 1973) is beeldend kunstenaar en muzikant. Hij woon en werkt in IJsland en Berlijn. Zijn werk bestaat uit beelden en performances die muziek, geluid en video integreren. Hij stelde reeds tentoon in IJsland, Berlijn, Wenen, Skopje, Ljubljana en Londen. In juli stelde hij zijn tweede cd voor met eigen muziek. Marcia Moraes (Brazil, 1969) werkt als regisseur en actrice. Ze werkt aan het Opera Ensemble Jocy de Oliveira (Rio de Janeiro) en assisteert aan The Tisch Department of NYU (New York).  
Met het werk The Mind (2009) brengen Egill en Marcia een theaterstuk/performance/concert dat de grenzen van de geest onderzoekt.  

http://grusenmeyerart.be/gallery/artists.php?id=48&show=Egill_Saebjornsson
http://i8.is/?s=8&aID=39

MAARTEN SEGHERS (BE, 1982) is kunstenaar, muzikant en performer. Needcompany's Images of Affection (2002) was zijn eerste samenwerking met Jan Lauwers. Daarna componeerde hij muziek voor alle theater- en dansproducties van Lauwers en van Grace Ellen Barkey.  
So, man,... is een installatie van objecten die uitdrukking geven aan de dubbelzinnigheid van de ambitie van Seghers om te scoren binnen popmedia, om uit te monden in een kaakslag. Audio installaties, zoals een microfoon boven een lege kartonnen doos, spreken vanuit een vrijblijvende eis tot opwaardering van de wereld die bestaat uit rest, ruis en een leegte die achterblijft nadat belang en virtuositeit zijn weggevallen.

JAN LAUWERS (BE, 1957) is een kunstenaar die zowat elk medium hanteert. De afgelopen twintig jaar werd hij wereldwijd bekend met zijn baanbrekend theaterwerk en zijn legendarische gezelschap Needcompany, opgericht in Brussel in 1986. Ondertussen bouwde hij aan een aanzienlijk oeuvre beeldend werk dat o.m. in een overzichtstentoonstelling in BOZAR (Brussel, 2007) te zien was.
Voor De Tragedie Van Het Applaus creëerde hij Last Guitar Monster.  

www.janlauwers.be

JEAN-MARC MONTERA (FR) is een gitarist, gespecialiseerd in vrije improvisatie en geluidsexperimenten. Hij speelt zowel solo als in verschillende groepen (AMP, The Room, Meditrio) en werkte o.m. samen met Fred Frith, André Jaume, Barre Phillips, Loren Mazzacane Connors, Thurston Moore, Lee Ranaldo. In 1978 richtte hij GRIM (Group of Musical Research and Improvisation) op.
Hij neemt deel - als special guest - aan de OHNO GIGtime tijdens het openingsweekend van De Tragedie Van Het Applaus.

www.grim-marseille.com
www.myspace.com/grimmarseille
www.myspace.com/jeanmarcmontera