Home
⪡JanAndGraceSubNav⪢
⪡Index⪢
⪡Review⪢

Een paar jaar geleden besloot Grace Ellen Barkey drie stukken van Bartok uit te voeren: De Wonderbaarlijke Mandarijn, De Houten Prins en Blauwbaards Burcht. Vanwege het onzinnige verlies van de rechten van De Wonderbaarlijke Mandarijn, was Barkey genoodzaakt deze voorstelling te herwerken. Na een succesvolle première in New York legden de erven van Bartok haar een uitdrukkelijk opvoeringsverbod op. The Miraculous Mandarin veranderde in Few Things, een productie die zowel in België als internationaal veel succes kende. The Wooden Prince zou de volgende in het rijtje zijn en zou zich afspelen “in een ruimte niet groter dan een poppenkast”, wat resulteerde in (AND), een vrije bewerking van een Perzisch sprookje.

"In het oude Peking koestert de ijzige prinses T. een diepe haat tegenover elke man. Huwelijkskandidaten die naar haar hand dingen moeten drie raadsels oplossen of sterven. Elke man, die deze uitdaging aanging, faalde. Dan verschijnt er een vreemdeling in de stad, de zoon van een verbannen koning. De onbekende prins lost de raadsels op en vraagt zijn beloning..."

"Op de eerste dag van de repetitieperiode zijn we naar de visboer gegaan om vis te kopen want eigenlijk (heimelijk) gaat deze voorstelling over spartelende vis, over hulpeloos naar lucht happende vis."
(Grace Ellen Barkey)

De eerste acte is op muziek gezet door Rombout Willems met een knipoog naar Chinese opera. De overige muziek in de voorstelling werd gecomponeerd door Maarten Seghers en Angélique Willkie en gemixt door Grace Ellen Barkey.

"Maar de prinses doodde zowel de vader als de zoon. En toen gebeurde er iets heel vreemd. Het paleis veranderde in een glazen huis en plotseling kon de prinses niet meer praten. De mensen keken naar haar zoals ze daar stond achter het glas. Ze opende haar mond maar er kwam geen geluid. Ze was als een vis, een prachtige vis. En de mensen van China staarden naar haar. Ze staarden en staarden en werden zo stil dat alle geluiden uit hun geheugen werden gewist. Ze herinnerden zich geen enkel geluid."
(Grace Ellen Barkey)